Historia Mościc

 

 

Aby realizacja budowy nowej fabryki mogła przebiegać szybko, zgodnie z założeniami, koniecznym stało się wybudowanie w pierwszym rzędzie zaplecza mieszkaniowego dla: inżynierów, urzędników, techników i robotników, potrzebnych przy wznoszeniu tak dużego obiektu przemysłowego. Najpierw zaadaptowano były pomieszczenia byłego folwarku w Dąbrówce Infułackiej na: mieszkania urzędnicze i robotnicze, ochronkę przedszkole dla dzieci, pomieszczenie dla Urzędu Pocztowego, komisariatu policji łącznie z małym aresztem, harcówkę i inne.

Następnie postanowiono wybudować nowe osiedle fabryczne składające się z: 12 jednopiętrowych domów murowanych przeznaczonych dla urzędników i inżynierów, 1 willę o charakterze pałacowym dla celów reprezentacyjnych fabryki, z małym domkiem służbowym i murowanym domem parterowym o przeznaczenie mieszkalnym i gospodarczym oraz 4 jednopiętrowe domy murowane przeznaczone dla robotników. Ponad to wybudowano 14 drewnianych domów (baraków) dla robotników, zakładając że po pewnym czasie baraki zostaną zastąpione małymi własnościowymi domami. Na nowym osiedlu od 1928 roku mieszkania otrzymywali tylko specjaliści. Pracownicy niewykwalifikowani dochodzili lub dojeżdżali rowerami lub kolejką do pracy w fabryce. Dla udogodnienia pracownikom dojazdu koleją, staraniem Dyrektora budowy fabryki, uruchomiono dodatkowy przystanek kolejowy Tarnów Dąbrówka, później Tarnów-Mościce. W dniu 26 maja 1927 roku Rada Miasta Tarnowa nadała Prezydentowi Ignacemu Mościckiemu honorowe obywatelstwo Miasta Tarnowa a ulicę Chyszowską i Aleje Lipową nazwała ulicą Prezydenta Mościckiego. Dla zabudowy osiedla fabrycznego wyznaczono obszar w kształcie trójkąta, który podzielono alejami-ulicami o nazwach przyjętych o zasadzonych drzew. Willowy budynek o charakterze reprezentacyjnym znajdował się w parku ogrodzonym wysoką siatką, ścieżki parku były okrawężnikowane. W starym kasynie przy ulicy Chemicznej gdzie obecnie mieści się archiwum znajdował się największy i najbardziej luksusowy sklep spożywczo-kolonialny firmy Oleksy. W okresie budowy fabryki na terenie Mościc działały cztery restauracje i dwie jadłodajnie. Od 1928 roku msze święte dla pracowników fabryki odbywały się w poczekalni budynku portierni głównej w fabryce. Msze święte odprawiali księża z parafii w Zbylitowskiej Górze.