Historia Szkoły

 

 

Oficjalnie zaś uczęszczali do Szkoły Rzemieślniczej, co ich broniło przed wywiezieniem do Niemiec, poza tym wielu uczniów zaangażowanych było w działalność konspiracyjną. Szkoła Rzemieślnicza mieściła się w budynku "Starej Administracji" i miała 3 wydziały: mechaniczny, elektryczny i chemiczny.

15 września 1942 r. 24 pierwszych absolwentów otrzymało świadectwo ukończenia szkoły o kierunku elektrotechnicznym. Szkoła Rzemieślnicza o takim kształcie i profilu przetrwała do końca wojny. Nadszedł rok 1945 - styczeń.

Dyrektor Rajtar i grono pedagogiczne - opracowało program 4-letniego gimnazjum o kierunku chemicznym, mechanicznym i elektrycznym. Powołane zostało Prywatne Gimnazjum Mechaniczne, Elektryczne i Chemiczne przy Państwowej Fabryce Związków Azotowych.

W nadaniu szkole nowych form i we wstępnych pracach organizacyjnych ważną rolę odegrał ks. kanonik Stanisław Indyk - proboszcz parafii Mościce. 11 lutego 1945 roku Dyrekcja PFZA zwróciła się do Kuratorium Krakowskiego Okręgu Szkolnego z prośbą o upaństwowienie gimnazjum, podając jako powód brak funduszy na jego prowadzenie oraz potrzebę umożliwienia kształcenia się bezpłatnego niezamożnej w większości młodzieży. Był to kolejny ważny etap w procesie przekształcania szkoły.

Pierwsze posiedzenie Rady Pedagicznej odbyło się 3 lutego 1945 roku, było poświęcone organizacji roku szkolnego. Zgłosiło się 191 kandydatów. Zorganizowano 4 klasy, a cykl nauczania miał trwać 4 lata. w dniach 5 i 6 lutego odbyły się egzaminy wstępne.
7 lutego rozpoczął się oficjalnie rok szkolny nabożeństwem w kościele parafialnym.
W gimnazjum istniały 3 kierunki kształcenia: mechaniczny, na którym rozpoczęło naukę 108 uczniów i chemiczny - 14 uczniów.

Szkoła mieściła się w budynku administracji PFZA. Dyrektor Rajtar w piśmie do Kuratorium z 12 lutego tak przedstawia warunki lokalowe "Gimnazjum posiada lokal z centralnym ogrzewaniem i ośwetleniem elektrycznym, składający się z 5 sal szkolnych, biura, sali konferencyjnej, szatni uczniowskiej, 4 mniejszych sal, ubikacji, dziedzińca szkolnego oraz zezwolenia dyrekcji fabryki na odbywanie ćwiczeń i praktyk w laboratoriach i warsztatach zakładowych".

W lipcu 1945 szkołę ukończyło 22 absolwentów ze stopniem czeladnika, którzy w pół roku opanowali program klasy czwartej.